Passies combineren in het In Flanders Fields 

De training was heel fijn opgebouwd: eerst een stuk theorie door Sofie Gilioen van woonzorgcentrum Wieltjesgracht, daarna de praktijk. Brigitte vond het bovendien bijzonder waardevol dat ook leerlingen van Immaculata deelnamen. 

“Wat voor mij een echte eyeopener was, was dat we tijdens de wandeling van rol wisselden. Plots zat ik zelf in de rolstoel — dat opent je ogen. Dingen die je anders nooit opmerkt, vallen dan ineens op. Zo ervaar je ook dat het niet zo vanzelfsprekend en gemakkelijk is om in een rolstoel te zitten en door elkaar te worden geschud.” 

Het belang van voetsteunen

Wat haar ook enorm is bijgebleven, is het belang van de voetsteunen. “Ik wist niet hoe gevaarlijk het kan zijn als je die niet gebruikt. Dit zorgt eigenlijk voor de meeste ongelukken in een rolstoel. Iemand kan uit de rolstoel schuiven en ernstig vallen. Of tijdens het wandelen kunnen de voeten onder de stoel vast komen te zitten — dat leidt tot breuken of verzwikkingen.” Voor de workshop vond ze het moeilijk om haar familieleden te overtuigen van het nut ervan. “Ze willen graag zelf controle houden met hun voeten, mee afremmen of sturen. Maar nu heb ik duidelijke argumenten. Sindsdien let ik er goed op dat de voetsteunen altijd uitgeklapt zijn.”

Aandacht voor drempels in de stad

De workshop maakte haar ook extra alert voor de vele hindernissen in de stad. “Toegankelijke toiletten zijn zeldzaam, drempels bij overgangen van voetpad naar straat zijn vaak te hoog, kasseien maken het moeilijk, en in veel horecazaken geraak je gewoon niet binnen. Voor rolstoelgebruikers is er echt nog veel werk aan de winkel.” Brigitte is ervan overtuigd dat ook het stadsbestuur zo’n workshop zou moeten volgen. “Als je het zelf ervaart, zie je pas wat er allemaal moeilijk is en hoe het beter kan.”