In Vlaanderen neemt niet iedereen in dezelfde mate deel aan levenslang leren. Vanuit Kanjer zien we dagelijks dat bepaalde groepen, zoals kwetsbare volwassenen, ouderen, anderstaligen en personen met een (vermoeden van) beperking… vaker drempels ervaren. Deze drempels kunnen praktisch, sociaal of mentaal zijn. Denk bijvoorbeeld aan negatieve schoolervaringen, moeilijk toegang vinden tot informatie of activiteiten, onzekerheid over eigen kunnen of gevoelens van sociale isolatie. Hierdoor blijven talenten vaak verborgen en krijgen mensen minder kansen om zich te ontwikkelen of actief deel te nemen aan de samenleving.

Daarnaast merken we dat leerinitiatieven vaak versnipperd georganiseerd zijn. Veel inwoners weten niet waar ze terechtkunnen met hun leervragen. Tegelijk werken organisaties soms naast elkaar, zonder elkaar voldoende te kennen of samen te werken. Dit maakt het voor inwoners moeilijk om een duidelijk leerpad te vinden of verschillende leeractiviteiten met elkaar te verbinden.

Kanjer speelt hierop in door een lokaal netwerk van leer- en participatiekansen zichtbaar te maken en te verbinden. Binnen dit netwerk staan talentontwikkeling, ontmoeting en leerplezier centraal. Door praktijkervaringen met verschillende doelgroepen te koppelen aan de expertise van netwerkpartners, krijgen inwoners de kans om stap voor stap nieuw aanbod en nieuwe leercontexten te ontdekken.

Wanneer inwoners terechtkunnen in veilige, toegankelijke en talentgerichte leeromgevingen, en daarbij de nodige ondersteuning krijgen, zien we dat hun motivatie en leergoesting duidelijk groeit. Ook hun deelname aan activiteiten en maatschappelijke betrokkenheid neemt toe.

Kanjer heeft ervaren dat leren het meest impact heeft wanneer het verbonden is met het dagelijkse leven van mensen. Mensen leren niet alleen in een klas of opleiding, maar ook tijdens ontmoetingen, activiteiten en vrijwilligerswerk. Kanjerplekken spelen hierin een belangrijke rol. Dit zijn toegankelijke plaatsen waar mensen samenkomen en waar leren op een natuurlijke manier kan ontstaan. Omdat begeleiders en brugfiguren aanwezig zijn in deze vertrouwde omgevingen, kunnen zij leervragen opmerken die anders verborgen zouden blijven.

Samenwerking tussen organisaties versterkt dit proces. Door kennis, ervaring en aanbod op elkaar af te stemmen, ontstaat een netwerk waarin deelnemers makkelijker verschillende stappen in hun ontwikkeling kunnen zetten. Daarbij zijn flexibele trajecten en maatwerk essentieel, omdat elke deelnemer andere ervaringen, verwachtingen en leerbehoeften heeft.

In de praktijk merkt Kanjer dat het begrip ‘leerecosysteem’ voor veel inwoners en organisaties abstract blijft. Het krijgt pas betekenis wanneer het zichtbaar wordt in concrete acties en herkenbare voorbeelden. De opbouw van zo’n netwerk verloopt bovendien niet vanzelf en vraagt tijd. Vertrouwen, gedeeld engagement en wederzijds begrip zijn cruciaal voor een duurzame samenwerking. Organisaties hebben vaak hun eigen manier van werken, tempo en prioriteiten. Daarom is het belangrijk dat er actief wordt ingezet op netwerkvorming en dat er een verbindende en ondersteunende rol wordt opgenomen om samenwerkingen te laten groeien.